رواية العاشق بقلم اسماعيل موسي

/كلام /1

#زمان من اكتر من تلاتين سنه وانا عندى عشر سنين كان فيه بنت صغيره بتظهر كل اخر الليل بتلعب تحت شجرة جميز جنب بتنا، لو انت سهران او معدى صدفه كان ممكن تشوف شكلها المخيف بوضوح وتسمع صوتها قبل ما تختفى، بيقولو انها كانت بتحب تلعب عند الشجره دى قبل ما تموت.

#كلام /2الأرواح حقيقه، تصدق، متصدقش حاجه تخصك ،الأرواح عايشه بينا، شىء غير ملموس لكنه قريب، الأرواح قريبه جدا منى ومنك، الأشباح بتمشى بينا من غير ما نشوفها لو جربت تفكر كتير فيها بالليل فى الضلمه بشرط تكون لوحدك صدقنى هتشوفها او هتلاحظ حاجه تدل على وجودها

#3 تسلل الشيخ من الشقه خرج منها بهدوء كأنه حريص ان مفيش حد يشوفه

بعد خروجه / عونى وريهام عمالين يبصو لبعض، مجرد انك تعرف وجود أشباح حولك او حتى جان عاشق وقرين محرر امر كفيل انه يوصلك للجنون

كانو بيحاولو يكونو طبيعين وحتى لما صوت اطباق بتتكسر فى المطبخ مجريوش بفزع او صرخو

راحو هما الاتنين المطبخ ماشين جنب بعض عشان يطمنو بعض وشافو الأطباق نازله من الرف بتقع على الأرض

امر كان مقصود وحس عونى ان فيه شىء مختلف

تجراء؟ وقاحه، حاجه غير مفهومه موجوده فى الشقه

صرخ عونى فى ريهام انتى مش راصه الأطباق ليه كويس؟

زعقت ريهام انا رصيتها كويس هعمل ايه يعنى؟

انتى بتردى عليا يا ريهام؟

بتزعقى فى وشى؟

ريهام بتحدى، ومردش عليك ليه؟ عملت انا ايه غلط؟

وجات اللحظه إلى بينتظرها كل رجل، رفع عونى ايده وضرب ريهام على وشها بقلم قوى خلاها تشعر بالاهانه ولما رفع ايده تانى، اصل قلم واحد مش هينفع، شعر بألم فى دراعه كأن شوكه بتجرى فى عروقه وبتشك جلده

صرخ عونى من الألم، حس ان دراعه انشل، لكن بعد ما بعد عن ريهام دراعه رجع طبيعى

ريهام كانت هتقرب منه تشوف ماله لكن عونى غمزلها بعينه وياريته ما عمل كده

وقفت ريهام فى مكانها، بتضربنى يا عونى؟ دى أخرت العشره إلى بينى وبينك؟